Czy można nauczyć się kreatywnego myślenia ?

Ten wpis będzie trochę na uboczu głównej tematyki naszego bloga, niemniej trochę takich tematów, które luźno zahaczają o naszą tematykę a wydają się nam bardzo ciekawe też chcemy publikować.

Umiejętność kreatywnego myślenia, kluczowa na wielu stanowiskach i wielu branżach, jest cechą trudną do ustalenia i oceny. Ludzi, którzy myślą naprawdę kreatywnie wydaje się nie być bardzo dużo i trudno ich znaleźć. Wielokrotnie odczuwaliśmy to w naszej praktyce. Skoro tak trudno znaleźć osoby myślące kreatywnie powstaje pytanie: Czy kreatywnego myślenia można się nauczyć, czy jest to cecha wrodzona ?

Bardzo ciekawą teorię procesu kreatywnego stworzył ostatnio amerykański konsultant ds. procesów innowacyjnych David Kord Murray, który twierdzi, że kreatywnego myślenia można się po prostu nauczyć.

Najpierw króciutko jego historia:Murray był przedsiębiorcą, stworzył firmę leasingową, która upadła (w sumie przez jego błędy co sam przyznaje). Życie zmusiło go do pracy jako konsultant, został konsultantem firmy Intuit (duza firma softwareowa) ds. innowacji, po kilku latach został wiodącym ekspertem ds. innowacji w Dolinie Krzemowej, pracował dla General Electric i kilku innych wielkich korporacji. Jego firma doradcza, doradzająca w obszarze innowacji biznesowych, odniosła ogromny sukces. David jest z wykształcenia matematykiem i moim zdaniem jego teoria jest dlatego bardzo logiczna.
Murray uważa, że a) kreatywności można się nauczyć i że b) przełomowe innowacje są zawsze w jakiś sposób zapożyczeniami. Dla przykładu- twórcy Google zapożyczyli rozwiązanie z publikacji naukowych, Newton tworząc rachunek różniczkowy zapożyczał od starszych matematyków etc. Przykłady innowacji poprzez zapożyczenia rozwiązań poprzednio istniejących, czy też zapożyczenia rozwiązań z innych dziedzin można mnożyć.

Teoria Murraya w bardzo dużym skrócie jest następująca. Podstawowa faza procesu kreatywnego  składa się z 3 faz:

1.Definicja problemu

2.Zapożyczenie rozwiązania

3.Użycie zapożyczenego rozwiązania do problemu

W oryginale autor nazywa te fazy: „defining problem”, „borrowing solution”, „combining”

Dla przykładu: Sławny ekonomista John Nash z filmu „Piękny Umysł” jest znany jako twórca tzw. teorii gier w ekonomii (jego odkrycia są mocno wykorzystywane w praktyce na rynkach finansowych). Nash szukał rozwiązania problemu podejmowania decyzji ekonomicznych w sytuacji braku dostatecznych danych i stwierdził, że ten sam problem mają gracze w pokera- zaczął więc matematycznymi narzędziami analizować pokera, żeby odkrycia zastosować w ekonomii. Coco Chanel chciała poprzez ubiór pomóc kobietom w emancypacji poprzez tworzenie mody- zapożyczyła rozwiązania z mody męskiej i zrewolucjonizowała modę kobiecą.

Murray podkreśla jak bardzo ważne jest właściwe zdefiniowanie problemu. W swojej książce „Borrowing brilliance” opowiada historyjkę jak to jako dziecko chciał dostać się na wyspę na jeziorze, zrobił tratwę jak dotarł na wyspę to okazało się, że to półwysep i mógł tam po prostu dojść lądem. Tak samo, podkreśla Murray, sama definicja problemu mocno wpływa na rozwiązanie- Henry Ford, który zapoczątkował masową motoryzację stwierdził „trzeba zbudować najtańszy możliwy samochód”- GM kilka lat później pobiło Forda, gdyż przedefiniowało problem- „zbudujemy samochód na który ludzi stać”- zbudowali droższe auto niż Ford T ale wymyślili, że sami zaczną sprzedawać samochody na raty.

Natomiast, jeżeli właściwie zdefiniujemy problem (np. biznesowy), jesteśmy w stanie spojrzeć, gdzie ten problem również istnieje (np. w jakich innych branżach, obszarach) i zobaczyć jak inni ten problem rozwiązują. Po czym zapożyczyć rozwiązanie na swoje pole.

Streszczenie całej teorii Murraya wykracza poza rozmiary naszego, skromnego bloga dlatego gorąco zachęcamy do obejrzenia relacji video z wykładem Murraya dla pracowników Google, gdzie w ciągu 25 minut przedstawia dokładnie całość teorii. Naprawdę warto obejrzeć to do końca !:

Zachęcamy również do odwiedzenia bloga Davida Kord Murray:

http://blog.borrowingbrilliance.com/

0 Responses to “Czy można nauczyć się kreatywnego myślenia ?”



  1. Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s





%d bloggers like this: